De Euromarsen. Wie zijn wij?
Een netwerk van werklozenorganisaties en vakbondsgroepen
De
Euromarsen is een netwerk van werklozenorganisaties en vakbondsgroepen.
Het netwerk bestaat sinds 1997. Kort na het hoogtepunt van werklozenacties
en stakingen in Frankrijk en de vorming van basisinitiatieven zoals
Sin Cobas in Italië werd de organisatorische basis gelegd voor
de voettochten naar de Eurotop in het Amsterdam van 1997. Letterlijk
vanuit alle uithoeken van Europa, van Finland en Marokko tot aan Sarajevo
vertrokken protestmarsen – te voet – gericht tegen werkloosheid,
armoede en sociale uitsluiting naar Amsterdam. Daar demonstreerden uiteindelijk
bijna vijftig duizend mensen tegen de plannen die op de Eurotop ter
sprake kwamen. Die werden ontmaskerd als een asociaal en neoliberaal
project.
Het netwerk van de Euromarsen coördineert sindsdien op Europees
niveau acties en stemt analyses op elkaar af. Het netwerk stimuleert
discussies en de uitwisseling van ervaring. Wij pogen bij te dragen
aan de vorming van een breder internationaal verband gericht op het
bestrijden het neoliberale beleid van nationale overheden en supranationale
instellingen. Na de Eurotop in Amsterdam mobiliseerden de Euromarsen
voor tegentoppen in Keulen, Luxemburg, Brussel, Götenborg, en Nice.
Daarna kwam het accent meer op inhoudelijke uitwisseling en verdieping
te liggen. Eerst in de vorm van een jaarlijkse ‘assemblee van
uitgeslotenen’, en vervolgens in het kader van de Europese Sociale
Fora, zoals die in Florence, Parijs en Londen plaatsvonden.
Het netwerk maakt daarmee ook onderdeel uit van het Europese Netwerk
van de Sociale Bewegingen, dat op de Sociale Fora tot een coördinatie
van internationale strijd probeert te komen, zoals bij het verzet tegen
de oorlog in Irak en bij het verzet tegen de verdere liberalisering
van de economie en de afbraak van de sociale zekerheid in Europa.
In Nederland vertegenwoordigt de Stichting voor een Sociaal Europa het
netwerk van de Euromarsen. Het secretariaat is ondergebracht bij de
Bijstandbond Amsterdam en de Werklozen Belangen Vereniging. Vanuit Nederland
is een belangrijke impuls uitgegaan om de negatieve gevolgen van flexibilisering
van arbeid aan de orde te stellen, en zijn voorstellen ontwikkeld om
verder te komen met de gezamenlijke eis voor een aan de welvaart gerelateerd
niveau van bestaanszekerheid in alle landen.
Bestaanszekerheid voorop!
Zo zijn we uitgekomen op een uitgangspunt waarbij we pleiten voor een
inkomensgarantie die is gerelateerd aan de welvaart van een land. De
ondergrens ligt wat ons betreft op 50% van het Bruto Nationaal Product
(BNP) - per hoofd van de bevolking. Voor Nederland komt dat uit op een
inkomen van ca. 1050 euro per maand. Deze welvaartsgerelateerde eis
heeft belangrijke voordelen ten opzichte van voorstellen die de ondergrens
laten bepalen door de toevallige inkomensverdeling, zoals die door netwerken
van uitkeringsgerechtigden organisaties, ouderenbonden en de FNV wordt
bepleit, in de inkomensgarantie op 60% van het mediaaninkomen. In de
welvaartsverdeling, uitgedrukt in het BNP, blijven bijvoorbeeld de inkomens
uit ondernemersschap en bezit niet buiten schot. Bovendien is het inkomen
hoger.
Het Nederlands Comité Euromarsen ziet in de discussie over de
financiering van de sociale zekerheid een aanknopingspunt om de discussie
over de algehele welvaartverdeling naar het midden van de politieke
agenda te trekken.
|