De Euromarsen. Wie zijn wij?

Een netwerk van werklozenorganisaties en vakbondsgroepen

De Euromarsen is een netwerk van werklozenorganisaties en vakbondsgroepen. Het netwerk bestaat sinds 1997. Kort na het hoogtepunt van werklozenacties en stakingen in Frankrijk en de vorming van basisinitiatieven zoals Sin Cobas in Italië werd de organisatorische basis gelegd voor de voettochten naar de Eurotop in het Amsterdam van 1997. Letterlijk vanuit alle uithoeken van Europa, van Finland en Marokko tot aan Sarajevo vertrokken protestmarsen – te voet – gericht tegen werkloosheid, armoede en sociale uitsluiting naar Amsterdam. Daar demonstreerden uiteindelijk bijna vijftig duizend mensen tegen de plannen die op de Eurotop ter sprake kwamen. Die werden ontmaskerd als een asociaal en neoliberaal project.
Het netwerk van de Euromarsen coördineert sindsdien op Europees niveau acties en stemt analyses op elkaar af. Het netwerk stimuleert discussies en de uitwisseling van ervaring. Wij pogen bij te dragen aan de vorming van een breder internationaal verband gericht op het bestrijden het neoliberale beleid van nationale overheden en supranationale instellingen. Na de Eurotop in Amsterdam mobiliseerden de Euromarsen voor tegentoppen in Keulen, Luxemburg, Brussel, Götenborg, en Nice. Daarna kwam het accent meer op inhoudelijke uitwisseling en verdieping te liggen. Eerst in de vorm van een jaarlijkse ‘assemblee van uitgeslotenen’, en vervolgens in het kader van de Europese Sociale Fora, zoals die in Florence, Parijs en Londen plaatsvonden.
Het netwerk maakt daarmee ook onderdeel uit van het Europese Netwerk van de Sociale Bewegingen, dat op de Sociale Fora tot een coördinatie van internationale strijd probeert te komen, zoals bij het verzet tegen de oorlog in Irak en bij het verzet tegen de verdere liberalisering van de economie en de afbraak van de sociale zekerheid in Europa.
In Nederland vertegenwoordigt de Stichting voor een Sociaal Europa het netwerk van de Euromarsen. Het secretariaat is ondergebracht bij de Bijstandbond Amsterdam en de Werklozen Belangen Vereniging. Vanuit Nederland is een belangrijke impuls uitgegaan om de negatieve gevolgen van flexibilisering van arbeid aan de orde te stellen, en zijn voorstellen ontwikkeld om verder te komen met de gezamenlijke eis voor een aan de welvaart gerelateerd niveau van bestaanszekerheid in alle landen.
Bestaanszekerheid voorop!
Zo zijn we uitgekomen op een uitgangspunt waarbij we pleiten voor een inkomensgarantie die is gerelateerd aan de welvaart van een land. De ondergrens ligt wat ons betreft op 50% van het Bruto Nationaal Product (BNP) - per hoofd van de bevolking. Voor Nederland komt dat uit op een inkomen van ca. 1050 euro per maand. Deze welvaartsgerelateerde eis heeft belangrijke voordelen ten opzichte van voorstellen die de ondergrens laten bepalen door de toevallige inkomensverdeling, zoals die door netwerken van uitkeringsgerechtigden organisaties, ouderenbonden en de FNV wordt bepleit, in de inkomensgarantie op 60% van het mediaaninkomen. In de welvaartsverdeling, uitgedrukt in het BNP, blijven bijvoorbeeld de inkomens uit ondernemersschap en bezit niet buiten schot. Bovendien is het inkomen hoger.
Het Nederlands Comité Euromarsen ziet in de discussie over de financiering van de sociale zekerheid een aanknopingspunt om de discussie over de algehele welvaartverdeling naar het midden van de politieke agenda te trekken.