|
Kotsen van de voedselbank Door Janneke van Beek Sinds een week ben ik lid gemaakt van de voedselbank. Ik kwam in aanmerking, en daar was ik in eerste instantie blij en dankbaar voor, maar dat is inmiddels over. Vrijdag 15 augustus was het zover: ik kon mijn eerste voedselpakket af komen halen. Van tevoren had ik me afgevraagd wat er in zou zitten. Zou koffie een luxe zijn? Of fruit? Of koekjes? Ik stelde me voor dat ik kilo’s aardappelen zou krijgen, en rijst en pasta en pindakaas….. Maar nee! Het volk is geïndoctrineerd te geloven in het sprookje dat mensen zich bij de voedselbank kunnen vervoegen om te voorkomen dat ze doodgaan van de honger. Dat er uiteindelijk tóch nog, ondanks alle bezuinigingen, voor arme mensen wordt gezorgd. Zal de overheid het niet doen, dan hebben we de grote bedrijven nog, die zich het lot aantrekken van mensen die zo onfatsoenlijk zijn om zonder werk in schulden te raken. In het grote spel van de vrije markteconomie blijven immers altijd wel wat kruimeltjes aan de strijkstok hangen, waar de armen nog van gevoed kunnen worden….. Vergun mij dit sprookje om te toveren tot ‘de waarheid’. In eerste instantie was ik best blij met het krat vol voedsel, dat voor me klaar was gezet. Thuis gekomen verging me al snel de pret.. Want zat er in mijn pakket, op 15-08-2008? Als een nederige bedelaar had ik misschien daar of thuis op mijn knieën
moeten vallen en uitroepen: “Heil het bedrijfsleven! Heil Unilever!
Heil C1000! Dat u mij al uw oude voedsel cadeau doet, dat u het weggeeft
aan mij, een mens, en niet aan de varkens!” Als je gewicht kwijt wil raken, moet je ervoor zorgen geheel afhankelijk
te worden van het voedselpakket van de voedselbank. Op de inhoud kun je
beslist geen week leven, en het afvallen wordt nog eens bevorderd doordat
er een aantal caloriearme producten in het pakket zitten. Het voedselpakket bevatte geen basisdingen die nodig zijn voor een gezonde
voeding, zoals De voedselbank meldt zelf op zijn site: De samenstelling van de voedselbankpakketten varieert dankzij het wisselende aanbod. Standaard bevat een pakket tenminste tien artikelen, waaronder de top 4 van de voedselbanken: brood; verse groente of blikgroente; fruit en pasta; aardappelen of rijst. Soms is het extra genieten. „Ooit konden we in januari gerookte zalm, paling en carpaccio aanbieden. En we hebben veel lol wanneer onze klanten als eersten verse asperges op hun bord krijgen.” Jaja! Clara en Sjaak Sies zijn de initiatiefnemers van het fenomeen ‘voedselbank’.
Alom wordt er over hen gejuicht - voor kritische kanttekeningen is geen
plaats. Een veel aangehaalde uitspraak van hen is: Volgens de familie Sies moeten we ons kennelijk bewust worden van het feit dat we veel voedsel verspillen. Blijkbaar denken ze dat, als wij minder verspillen, de voedselschaarste in de wereld wordt opgelost. Maar er IS helemaal geen voedselschaarste! Er is voldoende voedsel, alleen een groot deel van de wereldbevolking heeft niet de middelen om dat voedsel te bemachtigen. Voedselbankklanten hebben niets om te verspillen – zij vormen dus het ideale rolmodel voor de familie Sies. Een ander soort van verspilling: overproductie van fabrieken. Het voedsel dat nu bij de voedselbank terechtkomt, zou anders maar worden weggegooid. Dat het nu toch geconsumeerd wordt, scheelt het bedrijfsleven enorm veel geld. Producenten dumpen jaarlijks voor circa 0,9 miljard euro aan levensmiddelen. Een ton levensmiddelen laten vernietigen kost, afhankelijk van het product en de verpakking, tussen de 60 en 100 euro. Door consumptie van het overschot hoeven de verbrandingsovens minder gebruikt te worden. Dat is beter voor het milieu en scheelt het bedrijfsleven nog geld ook! Steeds meer bedrijven kloppen met hun producten aan bij de voedselbank. „Dat versterkt hun sociaal-maatschappelijke gezicht en bespaart hun de nodige euro’s”, weet Clara Sies. De arme bewijst dus de producenten een dienst, want hij vergroot de winst van het bedrijfsleven. Bovendien kan het bedrijfsleven de weldoener uithangen, omdat het zich zogenaamd zo sociaal opstelt. Comité van aanbeveling Een interessante lijst, in de eerste plaats al vanwege de samenstelling: wat doet die uitgerangeerde oud-wereldkampioen boksen tussen de rijken en machtigen? Peter Bakker werd tijdens zijn militaire dienstplicht opgeleid voor de
inlichtingendienst. Burgmans zit in het comité, omdat Unilever de grootste ‘sponsor’ is van de voedselbank, oftewel: het bedrijf dat het meest verdient aan de armen. Opstelten is de burgemeester van Rotterdam en geilt op het doorknippen van linten, openen van tentoonstellingen en waarmee hij maar in de publiciteit kan komen. Echter, van alle mensen (mannen!) in het comité heb ik de meeste moeite met de beide sterkoks annex grootverdieners. Ik begrijp niet hoe ze het in hun hoofd halen, met hun dure restaurants, hun kookboeken en hun televisieprogramma’s, om zich te verbinden aan dat wat de voedselbank de mensen durft te leveren. Chefkok Herman den Blijker heeft een televisieshow. Hij gaat elke week in een voor hem onbekende keuken aan de slag om met de aanwezige middelen en mogelijkheden de mensen ter plaatse genoeg inspiratie, tips en handvatten geven om elke dag een gevarieerde, gezonde en goedbereide maaltijd op tafel te krijgen. Haha! Dat zou ik willen meemaken! Eens kijken hoe hij van dat wat ik heb gekregen, geraffineerde recepten in elkaar flanst, en dan ook nog zodanig dat ik er een hele week van kan eten. Herman, je bent hierbij bij mij in de keuken uitgenodigd – en dan wil ik wel hetzelfde voedselpakket als de andere mensen in Rotterdam. Het wordt dan geen kalfssucade met knoflook, met gemarineerde vijgen en wentelteefjes van briochebrood met tonkabonen-ijs toe, helaas. O ja, neem je die wijn die je bij je recepten adviseert, zoals ‘een volle, niet te oude Barolo’, dan zelf mee? Zonder topkok werd het niet veel deze week. De dingen die ik snel moest eten vanwege de tht raakten op. De 3 flessen Calve sauzen bleven dicht, evenals 2 kuipen Blue Band. Na de warme maaltijd van dinsdag voelde ik me misselijk. Ik boerde die avond eerst een poos bedorven eten op, waarna onvermijdelijk de inhoud van mijn maag en darmen verdween in de wc-pot. Toch nog verspilling! De misselijkheid heeft nog 2 dagen geduurd – ergens een voordeel, want honger had ik niet, en eten ook niet meer. Unilever (Blue Band, Calve) heeft in 2006 een winst geboekt van 4,7 miljard euro. Dat is een stijging van 25% ten opzichte van 2005. Het voedingsmiddelenconcern behaalde verder een omzet van 39,6 miljard euro, een stijging van 3% ten opzichte van 2005. Campina (Optimel, Mona) heeft vorig jaar ondanks een krimpende thuismarkt
zijn omzet met 10 miljoen euro zien stijgen tot 3,57 miljard euro. Het
netto-omzetresultaat steeg van 8 naar 9 miljoen euro. Wat fijn dat de voedselklantjes aan deze winsten hun steentje hebben kunnen bijdragen! Tot slot: wat pas echt om te kotsen is: Schaamteloos, die rijke omhooggevallen ‘artiesten’! Ik vraag me af hoeveel geld de Frogers hiermee zullen verdienen. En wat de winst van RTL4 zal zijn. Zou de voedselbank hiervan ook een graantje meepikken? Het laatste lijkt me wel, zodat ik hoop dat ze dat dan gaan besteden aan meer en betere voeding voor in de pakketten. Zo niet, dan kan heel Nederland binnenkort meekijken naar een kotsende Rene Froger. Of zouden ze dat er uit knippen? Wordt vervolgd. Voor reacties de site http://www.devrije.nl/ |