Peter van Dijk (55) uit Amsterdam-West kampt al zijn hele leven met ernstige psychiatrische problemen. Hij zegt dat hij geestelijk immens lijdt. De reintegratieprojecten van de gemeente Amsterdam zijn voor hem een ramp.
Waarom kunt u geen contact hebben, met andere mensen?
"Na elk contact blijven de gesprekken en gebeurtenissen altijd maar in mijn geest doormalen. Ook dit gesprek met de krant betekent voor mij dat ik hier weer nachten van wakker lig. Ik ga dan denken dat ambtenaren boos kunnen worden en maatregelen tegen me zullen nemen'
Waar komt die angst vandaan ?
"Dat is niet gemakkelijk uit te leggen. De psychiatrie is voor leken nu een groot zwart gat. Maar het komt erop neer datje geest maalt zonder dat je er zelf controle op hebt. Uiteindelijk wordt dat voor mij zo ondraaglijk dat dat ik suïcidale neigingen krijg."
Hoe houdt u dat vol?
"Door me af te zonderen kan ik alles nog draaglijk te houden, en dat is net genoeg om niet uit het leven te willen stappen."
Hoe lang worstelt u hiermee?
"Mijn hele leven al. Ik heb me met hangen en wurgen door de lagere en middelbare school gesleept. Na het gymnasium begon ik een studie, maar die heb ik niet kunnen afmaken."
Hoe ziet uw doorsnee dag eruit?
"In de ochtend en de avond bezoek ik de bibliotheek of fiets ik door het bos. 's Middags slaap ik meestal, om me rustig te houden. Praten doe ik met niemand, absoluut nooit, tenminste, met als uitzonderingen gesprekken met mijn advocaat en een toevallig passerende journalist."
Wat zijn uw ervaringen met de DWI?
"De sfeer is killer geworden. Ik kreeg begin dit jaar een brief dat ik mij beschikbaar moest houden voor onbetaald werk. Als men in het dossier van de sociale dienst had gekeken, zou men hebben geweten dat ik dat werk helemaal niet kan doen. Maar het advies van de keuringsarts werd zonder motivering terzijde geschoven. Dat is, heb ik uitgezocht, tegen de Algemene Wet Bestuursrecht, die voorschrijft dat besluiten onderbouwd moeten worden."
Heeft u wel energie voor dat uitzoek-werk?
"Ik word manisch van de gedachte dat een verplichting op komst is. Daarom ben ik zo druk aan het uitzoeken of de DWI dit zo maar kan doen. Als er een rechtszaak is, ben ik daar 24 uur per dag mee bezig. Maar ook op andere momenten voel ik de gloeiendhete adem van de DWI in mijn nek hijgen. De wetten en het beleid veranderen steeds, zodat ik steeds moet inventariseren wat dit voor mij betekent."
"Al met al kom ik tot de slotsom dat het bij de DWI zeer vaak een chaos is, dat ambtenaren onkundig zijn, onbekwaam ook op medisch gebied, en dat zij adviezen van mensen die wel deskundig zijn, niet begrijpen en negeren."
Wat heeft u toen gedaan ?
"Mijn advocaat heeft bezwaar bij de DWI aangetekend. Dat werd ongegrond verklaard. Men zegt gewoon:
die meneer is uiteindelijk misschien wel in staat een beetje te werken. Vervolgens is mijn advocaat in beroep gegaan bij de rechter. Maar daarvoor kregen we van de DWI bericht dat ik toch van deze verplichting word vrijgesteld. Ik ben daarmee gered, maar ik maak me zorgen over andere mensen met vergelijkbare problemen die door de DWI worden aangepakt."
" Bent u verder gerustgesteld?
"Ik ben altijd bang dat regels nog meer worden aangescherpt. Van versoepeling is nooit sprake."
Op verzoek van de geïnterviewde is zijn naam verzonnen.