Woensdag zijn vier kwartiermakers vertrokken voor een fietstocht naar Brussel. In oktober zijn er in de week van
10 tot 17 oktober allerlei acties in die stad ter gelegenheid van 2010 Europees jaar van de
armoedebestrijding. De Euromarsen wil in die week een fietstocht door Nederland naar Brussel houden.
De kwartiermakers verkennen de route.
Kwartiermakersbericht nr 2.
Wegens het uitvallen van internet hebben we een dag geen bericht kunnen sturen. Dus dat doe ik nu.
Ook donderdag zijn we in Utrecht gebleven om het een en ander te regelen.
Zo zijn we in de morgen naar de Werklozen bond gegaan om daar van ons voornemen te vertellen. Maar helaas ze waren dicht vanwege vakantie. Dus je weet wat er dan gebeurd he, Hoezo vakantie. Waar doen ze het van.
In de middag zijn we in de buurt van Utrecht nog naar een ander overnachtingsplekje wezen kijken. Dat is een te gekke plek. Te gekke mensen die op een mooie boslokatie zitten, maar wel dicht bij de bewoonde wereld. Vonden ons idee ook te gek.
Helaas kregen we wel met de eerste pech te maken. Simon kreeg een lekke band. Maar niet getreurd Sander had plakspullen en zo bij zich. Dat hebben we dus de rest van de dag geweten. Sander vroeg iedere keer wie had er nou een fietspomp en plakspullen bij zich. Dat is Sander en dat is Sander. Zelfs als je met een historische opdracht bezig bent, kreeg ik soms wel het gevoel dat het een schoolreisje was.
Later kregen we van Sander tehoren dat hij naar erkennning zat te zoeken. Natuurlijk waren Simon en Ik bereid hem dat te geven. Maar alle gekheid op een stokje. Je groeit wel naar mekaar toe.
Kwartiermakersbericht nr 3.
Vandaag vrijdag uitermate spannende tocht gemaakt, namelijk van Utrecht naar Den Bosch. Zeg maar de langste etappe tot nu toe. Dus een echte test voor ons.
Helaas begon de dag met een vervelend incident, omdat Simons broek gestolen werd met daarin de sleutels voor zijn fietsslot. Dus het duuurde nogal lang om het slot van zijn fiets te verwijderen. Ze zeggen dat ze al jaren ervaring hebben met het kraken van woningen, maar ik geloof er geen snars van, want dan hadden ze een slotje van niks binnen de kortste keren open gekregen. Mooi niet dus.
Ondertussen hebben we wel steeds meer lol gekregen over Simons broekje en waar die nu is, mede ingegeven door Simon zelf die op de meest vreemde plekken ging kijken of ie nog wat kon vinden en zelfs de kroeg van de avond van tevoren opbelde>Hihihihi. Zou dit maar niet de wereld ingooien, want welke kerel raakt nou zijn broek kwijt. Jij zegt wel eens daar moet ik apen meevangen, maar ik heb er nu ook eentje hoor. Daar moet ik nou mee fietsen.
Het kwam er op neer dat Sander en ik maar zijn gaan fietsen, omdat het niet duidelijk hoe lang het zou duren. Simon is naderhand met de trein naar Den Bosch gereden.
Maar ja Sander en ik zijn dus maar gaan fietsen. We krijgen al aardig wat ervaring in hoe we het snelst de voordeligste route moeten uitstippelen. Via het fameuze fietsknooppunten systeem is het eigenlijk een fluitje van een cent.
Maar soms heb je bepaalde dingen niet in de hand, zoals een pont die slechts vaart van 10.00 uur tot 18.00 uur. En ja hoor we komen daar aan om 18.05 en weg pontje. Door die vijf minuten vertraging moesten we een omweg maken van plm 15 kilometer om over de tuibrug bij Zaltbommel de Waal te kunnen oversteken. Terwijl we nou net een dusdanige route hadden uitgestippeld om die nb te vermijden. Nou ja niks aan te doen. Je weet dat je met tegenslagen om moet gaan in het leven. Dus dan deden we maar. En we fietsten vrolijk verder. We hebben nog ff gedacht om bij Zaltbommel de trein naar Den Bosch te nemen, maar dat was ons tien kilometer voor de eindbestemming toch ons wat te gortig. Dat voelde als een nederlaag. Dus hop op onze fietsen en onder het slaken van wat termen die ik niet kan herhalen zij we verder gefietst.
Maar we zijn nu in Den Bosch aanbeland, alwaar we weer met open armen werden ontvangen. En niet alleen wij maar ook ons idee. Zo hebben we dus weer een slaapplek geregeld en hebben we ook weer een plek waar we wat meer kunnen vertellen over onze ideeen met armoede etc.
Ik geloof ook dat ons idee achter de fietstocht ook aanslaat omdat veel mensen die we tegenkomen zich met de Griekse monetaire dingen bezighouden. We zien veel overlappingen dat zowel in Nederland en Belgie als ook in Griekenland schijnoplossingen worden gevonden in arbeidstijdvertlenging, AOW duur verlenging, meer flexibele arbeid, loonmatiging. Hoop dat je me begrijpt want het is al wat laat.
Sjonge het was wel een tocht vandaag met zon en ook een beetje regen, maar ja dat hoort er nu eenmaal bij als je de wereld wilt verbeteren en je het het idee in je hoofd zitten dat je in Nederland dan moet beginnen.
Maar ja een koud biertje bij wat ouwe strijdmakkers van vroeger vergoed veel zo niet alles.
Morgen dus de laatste Etappe naar Breda, Dus ben benieuwd hoe dat gaat.
Maar het kan al eigenlijk niet meer stuk want we hebben al veel bereikt. PS Simon is ondertussen ook al weer bij ons en dat betekent leuke verhalen over broeken etc.
Hou het hier maar bij, want het moet geen onderbroeken lol worden (hhahahahahaa).
Hoop dat bij jullie het ook goed gaat en dat ook via het stugge papierwerk en advies werk de wereld er op den duur beter uitziet.
Nou de groetjes aan iedereen
Sander Simon en Jacques.
Zie ook kwartiermakersberichten nr 1. |