Even over het tevredenheidsonderzoek in opdracht van het ministerie van
Sociale Zaken. Waar de media en ook deelnemers aan deze lijst zich op
baseren is het persbericht van het Ministerie, dat uiteraard door het
ministerie zelf geschreven is. Als je de moeite neemt het rapport zelf
door te bladeren, dat als bijlage bij het persbericht is gevoegd, blijkt
dat het allemaal wat genuanceerder ligt dan in het persbericht staat.
Het persbericht wekt de suggestie, dat het gaat om een kwantitatief representatief
onderzoek, waaruit blijkt dat 57% van de clienten tevreden is. In het
rapport zelf staat echter, dat het gaat om een kwalitatief onderzoek.
Koos moet maar zeggen, of ik het goed heb, maar het verschil tussen een
kwalitatief en een kwantitatief onderzoek is, dat in het eerste geval
een soort inventarisatie gemaakt wordt van de belevingswereld van uitkeringsgerechtigden,
alle argumenten in positieve en negatieve zin die ze gebruiken, etc. Daarvoor
hoef je maar een beperkte groep te interviewen, want na een beperkt aantal
geinterviewd te hebben komen dezelfde argumenten steeds weer terug. Wel
kun je in een kwalitatief onderzoek inschatten of bepaalde argumenten
'veel' of 'weinig' voorkomen. Dat is heel iets anders dan een kwantitatief
onderzoek, waarbij je probeert vast te stellen hoeveel procent van een
bepaalde populatie (in dit geval bijstandsgerechtigden) over een bepaalde
kwestie denkt. In het persbericht van het ministerie valt die nuance weg.
|