Nadat we gisteren onze info-middag hadden over de alternatieve geldeconomie, hebben we 's avonds nog lekker en betaalbaar gegeten in een van de restaurants in Utrecht die mogelijk zijn gemaakt door de kraakbeweging.
Ook hebben we alvast afscheid genomen van onze gastheren. Want in tegenstelling tot ons fietsers is de jongste generatie overgeleverd aan allerlei flexbaantjes etc. Ok, dus vroeg naar bed en zaterdagmorgen lekker uitgeslapen opgestaan.
Tijdens het ontbijt werden nog de laatste voorbereidingen getroffen om zonder al te grote nare ervaringen heelhuids van Utrecht naar Den Bosch te fietsen. OK, om elf uur zijn we vertrokken. Uiteraard konden we weer nieuwe mensen verwelkomen die met ons mee gingen fietsen.
Eerst ff een vervelend stukje door Utrecht, maar alras zaten we weer in het landelijk schoon te fietsen. Na 20 km kwamen we bij de eerste van de grote rivieren aan, namelijk de Lek, die Zuid-Nederland van Noord-Nederland scheidt. Het blijft iedere keer weer een belevenis om met een pontje te varen en uitzicht te hebben over water en uiterwaarden.
Met de oversteek hebben we dus de provincie Utrecht verlaten en zijn we aangekomen in Gelderland. Fietsend door het mooie en lege land, slechts onderbroken door een dorpje met de onvermijdelijke kerk, denk je wat is Nederland toch mooi.
Maar ja, die illusie duurde dus niet lang, want plotseling uit het niets duikt dan de beruchte Betuwelijn op. Een peperdure goederenlijn, waarvoor heel wat karakteristieke boerderijtjes moesten verdwijnen. Een kraker in ons midden kon nog precies de namen opnoemen van de boerderijen, die bezet werden om de aanleg tegen te houden. maar helaas. Het lukt hem echter niet om de preciese plek van de boerderijen aan te wijzen. Zozeer hebben ze het landschap verpest en grondig veranderd.
Na een tijdje fietsen kwamen we aan bij de volgende grote rivier, namelijk de Waal. Deze keer geen pont maar een mooie brug genaamd de Nijhoff brug. Links geraas van het autoverkeer van de A2 en rechts uitzicht over het water en onder ons als kleine stipjes varend Nederland.
Natuurlijk reden we niet in een keer van Utrecht naar Den Bosch. We pauzeerden op vooraf afgesproken plekken waar onze volgauto ons van een natje en droogje voorzag. Hulde bij deze aan de chauffeur die met ons meerijdt.
Nadat we dus voor de tweede keer deze dag koffie met broodjes hadden genuttigd, fietsten we over de Maas. En werden we welkom geheten in de mooie provincie Noord-Brabant.
De zuiderling in ons midden begon een liedje te zingen met de tekst dat Brabantse nachten lang waren. Dat miste zijn uitwerking niet. Zingend met zijn allen en gadegeslagen door Bosschenaren kwamen we aan in Den Bosch, alwaar het plaatselijke ontvangstcomite ons welkom heette.
Mensen van het blad Kleintje Muurkrant (zie website www.stelling.nl/kleintje of kleintje@stelling.nl boden ons een maaltijd aan, die door het plaatselijk eetcafe werd bereid. Mmmmmmm en na twee biertjes, ok, we zijn eerlijk na drie pintekes zijn we gaan slapen.